Mayısta ayrıldığım Eski sevgilim trafik kazası geçirdi gece 3 de. Çok hızlı gelen bir araç çarpmış. Bedeni metrelerce savrulmuş. Kolu ve bacağı kopmuş fırlamış. Feci şekilde ölmüş.
Yaşattığın çok şey var inkar edemem. Sevilmenin ne olduğunu, korkarak sevmenin ne olduğunu öğrettin. Bunları öğrettikten sonra gittin, yaralı olduğumu bile bile gittin. Vedalaşmama bile izin vermedin. Aynı acıyı o masada hiç yaşamamış gibi, aynı derde göğüs germemişiz gibi gittin. Sonra hiç eskisi gibi olamadım, bir yanım hep öksüz kaldı.
Şimdi çıksan karşıma, yapışsam yakana, sorsam hesabını, sen benden çaldıklarını geri getirsen de ödeyemezsin hakkımı. Bütün yolları unut, geri dönüşler dahil. Bir hayatta yan yana olmayı bırak, artık seninle düşman bile değiliz.
Kaç vedanın sonunda yeniden dönüp sarıldık bilmiyorum. Ama sana son kez gelemeyecek kadar tükenmişti kalbim.
Ve sen benim gelemediğim yere adım dahi atmadin. Meğer sen hep durakta beklerken, ben tüm yolu yürüyenmişim. İnsan vedasından çok değersizliğine üzülüyormuş aşkın.
Butona tikla ama public'te tiklama