Yorgunum, ama uyuyamıyorum. Sanki içimde biri konuşuyor da ben dinlemeye mecburum gibi. Herkes sessiz, ama benim kafamın içinde bir gürültü var — geçmiş, pişmanlıklar, yarım kalmış cümleler birbirine karışıyor.

Bir zamanlar her şey çok netti: neyi istediğimi, kim olduğumu, nereye gittiğimi sanıyordum. Şimdi ise sabahları aynaya bakınca tanıdık bir yüz değil, biraz daha yabancı biri görüyorum. Gözlerimin altında uykusuzluğun değil, içimdeki sessiz savaşın izleri var.

Bazen dışarı çıkıp soka