ayrıldığım eski sevgilimi özlüyorum yüzünü görsem çok kötü hissediyorum görmek istemiyorum ama gerçekten çok sevdiğim birisiydi bu yüzden anılar gelip duruyo aklıma haklıydım ayrılmakta pişman da değilim hatta bi süre hiçbi şey de hissetmedim öyle yokluğunda aratıcak kadar da sevmemişti beni yok gibiydi zaten ama çok zor seven bi insanim ve onu sevebilmiştim başka birisini sevememekten de korkuyorum
çok yalnızım öyle düşündüğünüz gibi bir sürü arkadaşım var ama beni anlayan yok demiyorum çünkü sahte de olsa bir arkadaşım yok istesem belki edinebilirim ama edinebilmem için kendimi tamamen değiştirmem gerekiyor ve bu mümkün değil değişmekten kastım kötü bir huyum yok sadece sahteliğe yapaylığa alışamıyorum bi de sınav zamanım çok da uğraşamıyorum kafa dengi birini bulmaya bazen boş boş dört duvar arasında kalıyorum ve sonsuza dek böyle olacakmış düşüncesi yiyip bitiriyor beni şuanki yalnızlığ
Şöyle sürekli yatayım elimde telefon tüm dizileri izleyim aylık 100k maaş ev araba felan versinler temizlikçi falanda ana maaşı ben vermiyim... sadece hayal ya üstüme gelmeyin
Butona tikla ama public'te tiklama