bir derdim var uzun zamandır bastırdığım, kimseye anlatamadığım (o zamanlar anlatsam kimseye inandıramazdım çünkü), iki gün önce birisi anlar gibi oldu ama anlamadı, o gece neredeyse acıdan ölüyorum sandım. anlamaması değil neredeyse anlıyor gibi olması canımı yaktı. Bilmiyorum anlatabildim mi. Anlasa çok kötü olurdu. anlaşılabilecek bir dertse neden tek başıma bırakıldım işte bunun cevabını bulamıyorum. Anlaşılmamış olduğuma inanmak çoğu şeyi açıklıyor, bundan başka açıklama bulamıyorum.
Butona tikla ama public'te tiklama