long story short evim yok ya literal anlamda evim yok değil ama yaklaşık bi 3 senedir falan "ev" kavramım yok oldu, ailemin yanı ev gibi hissettirmiyor okumaya yurt dışına gittiğimden beri orada da kaldığım yer sadece barınma ihtiyacımı gideren dört duvar gibi geliyor. param olsa belki kendi yurduma veya studio daireme çıkarım ama o da ne yazık ki olmuyor. başka şehirler ülkeler gezip göriyim belki orda ev hissini bulabilirim desem hem param yok hem de kaç yaşına gelmiş olsam dahi ailem dırdır
ben liseye yeni geçmiştim kimse kimseyi tanımıyor haliyle. O zaman hem gözlük takıyordum hem gözümde kayma vardı dümdüz bi insandım makyaj yapmayı bilmezdim. Sınıfta Melek diye bi kız vardı benimle hep dalga geçerdi. Şaş derdi bir de bi oğlan vardı o da engelli gibi davranırdı bana karşı. Neyse işte benim hiç sevgilim olmamış herkesin sevgilisi var özeniyoruz tabi. Meleğe ne zaman birisini sorsam. Elif sana kimse bakmaz diyordu. Bir de ne zaman birisiyle arkadaş olsa hemen beni satardı. Böyle 4
engellediği numaradan 4 defa arayıp 3 defa mesaj atınca fark etmiş engellediğimi ondan diğer hattında arayıp sıçrayarak uyandırdı. geri de uyuyup uykumu alamadım. ramazan ramazan sövemiyorum
Butona tikla ama public'te tiklama